เดิมน้ำตกแห่งนี้มีชื่อว่า ?น้ำตกป่าคา? ซึ่งเป็นน้ำตกที่ไหลมาจากลำน้ำแม่กลาง บริเวณเทือกเขาดอยอินทนนท์ และไหลลงสู่น้ำแม่ปิงที่อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 28 มีนาคม 2545 สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์พระบรมราชินีนาถ เสด็จมาทอดพระเนตร ทรงพระราชทานนามน้ำตกว่า ?น้ำตกสิริธาร? น้ำตกนี้อยู่ประมาณกิโลเมตรที่ 22 เป็นน้ำตกที่ไหลลงมาจากผาหินขนาดใหญ่มีความสูงของน้ำตกประมาณ 50 เมตรจากฐานไหลลดหลั่นกันลงมาเป็น 2 ชั้นต่อกันอย่างสวยงามมาก และมีปริมาณน้ำมากและไหลแรงตลอดทั้งปี สามารถได้ยินเสียงของน้ำตกในระยะไกล ความสูงจากระดับน้ำทะเลที่ประมาณ 870 เมตร และเปิดเป็นนักท่องเที่ยวใหม่เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2545เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งที่นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและต่างประเทศนิยมมาท่องเที่ยวเป็นจำนวนมาก เพื่อชมความสวยงามของน้ำตกที่ไหลลงมาจากผาหินขนาดใหญ่แล้ว ลำน้ำสายนี้ยังเป็นประโยชน์ต่อประชาชนที่อยู่บริเวณลุ่มน้ำแม่กลางและอำเภอจอมทอง ที่ใช้น้ำในการอุปโภค บริโภค และการเกษตร และยังเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์น้ำหลายชนิดเช่น กบ เขียด ปลาหลายชนิดและปลาที่หายาก เช่นปลาค้างคาว ซึ่งเป็นปลาที่ได้ชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Oreoglanis siamensis อันเป็นเกียรติ์แก่ประเทศไทยและคนไทยทุกคน
ป่าบริเวณนี้เป็นป่าเต็งรังผสมสนเขาและป่าดิบแล้ง พืชพันธุ์ที่สำคัญ ได้แก่ สนสามใบ, เต็ง, รัง, เก็ด, ยาง และกล้วยไม้หลากพันธุ์ เป็นต้น มีความหลากหลายทางชีวภาพสูง เป็นแหล่งพืชอาหารที่สำคัญของคนและสัตว์ป่าเช่น มะเดื่อป่ากล้วยป่า หน่อไม้ หวาย หน่อกุ้ง มะเขือพวง ใบบัวบก ผักกูด ผักหวาน นอกจากนั้นยังเป็นแหล่งสมุนไพรที่สำคัญ เช่น กำลังช้างสาร ฮ่อสะพายควาย กำลังเสือโคร่ง ขมิ้นดอย โด่ไม่รู้ล้มแก้ปวดหลัง ปวดเอว ปวดข้อ เฒ่าลืมเท้าสำหรับผู้สูงอายุแก้ปวดหลัง เอวปวด ปวดข้อ และแมลงที่สามารถรับประทานได้ เห็ดลม เห็ดมัน, เห็ดขอน เห็ดหูหนู ผักขี้ขวง ผักหวาน ผักฮ้วนหมู ตูน ขี้เหล็กเทศ ผักอีปู่ลืมแกง มะระบ้าน มะไห่ ผังเชียงดา ผักหนาม ผักทองหลาง ชะอม ผักเพ็ด ผักปูลิงหรือ ชะพลู ผักคออ่อน ดอกหิน หน่อไม้สีสุก กล่ำแดงหรือช้ามะยมดอย ใช้รากต้มบำรุงร่างกาย สามร้อยยอด หนวดปลาหมึกหรือมือพระนารายณ์ ไข่มดแดง หน่อกุ๊ก หน่อหวาย หน่อไม้ไร่ มะเดื่อหลวง ปลีกล้วยป่า ม้าสามตอนเป็นยาชูกำลัง กำลังเสือโคร่งแก้ปวดเมื่อย กำลังช้างเผือกใช้บำรุงร่างกาย นอนหลับสบาย ต้นขมิ้นดงแก้ไข้ ลดไข้มาลาเรีย ใบบัวบกแก้ช้ำใน มะเขือพวง มีพวกหนอนและแมลงอาหารจำนวนมากเช่น หนอนไม้ไผ่ หนอนไหม แมงจั๊กกะจั่น แมงกุ๊ดจี่ แมงจิ้งหรีด แมงจิ้งโก่ง
การเดินทาง
น้ำตกสิริธาร ตั้งอยู่ห่างจากตัวอำเภอเมืองเชียงใหม่ 81 กิโลเมตร ตามเส้นทางหลวง 108 (เชียงใหม่ ? ฮอด) ประมาณกิโลเมตรที่ 58 เลี้ยวขวาเข้าสู่เส้นทางหลวงหมายเลข 1009 (สายจอมทอง ? ดอยอินทนนท์) ประมาณ 23 กิโลเมตร มีทางแยกเป็นถนนดินลงไปทางซ้ายมืออีกประมาณ 100 เมตร จึงถึงจุดชมวิวน้ำตกสิริธาร
น้ำตกวชิรธาร
ตั้งอยู่ในเขต อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ มีอีกชื่อหนึ่งเรียกว่า น้ำตกตาดฆ้องโยง เกิดจากลำห้วยแม่กลาง อยู่ประมาณหลักกม.ที่ 22 ถนนสายจอมทอง-ดอยอินทนนท์ เป็นน้ำตกขนาดใหญ่ สูงประมาณ 70-80 เมตร สายน้ำไหลตกจากหน้าผาลงสู่แอ่งน้ำเบื้องล่าง มีน้ำไหลตลอดทั้งปี ในยามที่แสงอาทิตย์ส่องกระทบละอองน้ำจะปรากฏสายรุ้งงดงามขึ้นเหนือธารน้ำ ตรงข้ามมีหน้าผาสูงชัน เรียกว่า “ผามอแก้ว” หรือภายหลังเรียกว่า ผาแว่นแก้วกิจกรรม - ชมทิวทัศน์ - เที่ยวน้ำตก
ปกาเก่อญอแห่งบ้านแม่กลางหลวง กลางปีที่แล้ว หลังจากเสร็จสิ้นการ Survey ทัวร์ไทยมีตติ้ง#3 ผมก็ได้พบ " แม่กลางหลวง " อย่างบังเอิญบนเส้นทางจาก น้ำตกวชิรธาร สู่ที่ทำการอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ " โครงการการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ปกาเก่อญอ แม่กลางหลวง " ป้ายไม้เล็ก ๆ ข้างทางในบรรยากาศสลัวๆยามเย็น เราวิ่งผ่านมันก่อนที่จะตัดสินใจกลับรถเข้าไปดู เพียงเพราะคำว่า " อยากรู้ " .... แค่นั้นเอง บนทางลงสั้นๆแต่ชันสุดใจนั้น ผมต้องตื่นตะลึงกับทุ่งข้าวขั้นบันไดเขียวขจีที่ทอดตัวอยู่เบื้องหน้า ทุ่งข้าวสีเขียวสดใสค่อยๆเล่นระดับจากต่ำไปหาสูงบนเนินเขานั้นดึงดูดสายตาของทุกคน จนลืมนึกถึงความชันของเส้นทางไปเลย กระท่อมเล็ก ๆ ข้างลำธารสายน้อยในอ้อมกอดของขุนเขา ปรากฏอยู่เบื้องหน้าพวกเรา ใครบางคนบอกกับผมว่า " เหมือนกับกระโดดออกมาจากรูปวาด " ก่อนที่ทุกคนจะสรุปว่า นี่แหละ " บ้านในฝัน " ของจริง หลากหลายทริป ที่ทำให้เราต้องแวะไปเยี่ยมเยียนที่นั่น ทั้งทริปน้ำตกผาดอกเสี้ยว สายน้ำที่ไหลเร่งแรงหลั่งลงมาชั่วนาตาปี ให้ความชุ่มชื่นแก่สรรพสัตว์นานา ทั้งทริปดอยหัวเสือ ที่ได้ยล " สวรรค์สีส้ม " ยามแสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์สาดส่องกระทบภูผาผืนไพร จากครั้งที่หนึ่งเป็นครั้งที่สอง... สาม... สี่... ไปจนถึง ครั้งที่ห้า บางครั้งที่เราไปทั้งๆที่ไม่รู้ว่าจะเที่ยวที่ไหนอีก ค่าที่ไปมาหมดแล้ว และบางแห่งก็ไปหลายครั้งแล้ว หลาย ๆ คนถามว่าทำไม ? ผมประทับใจในสำเนียงชาวเขาฟังออกบ้างไม่ออกบ้างของชาวปกาเก่อญอเหล่านั้น... ผมประทับใจในรอยยิ้มและนิสัยสัตย์ซื่อบริสุทธิ์ของพวกเขา... ผมประทับใจในน้ำใจที่มีมากล้นบนความจนสุดขั้วของผู้คนบนนั้น... สิ่งเหล่านี้เองที่ทำให้ผมกลับไปที่นั้นครั้งแล้วครั้งเล่า เหมือนมีสายใยของน้ำใจเล็ก ๆ ที่เชื่อมระหว่างผมกับผู้คนที่นั่น ไม่มีเส้นแบ่งกั้นระหว่างเผ่าพันธ์ ... มีความจริงใจ ... มีความห่วงหาอาทร ... ณ . ที่แห่งนั้น ... แม่กลางหลวง ...
บทความที่เขียน :น้ำตกสิริธาร , น้ำตกวชิรธาร
อ้างอิง ;www.plazathai.com
;www.doiinthanon.com/blog
;www.moohin.com
;www.EZyTrip.com
0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น